🧠 Επαναληπτικό Σετ Ερωτήσεων – Εβδομάδα 2

1. Η κλινική αξιολόγηση αποτελεί μόνο διαδικασία διάγνωσης ψυχοπαθολογίας.

2. Η διάγνωση συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση του προβλήματος και στον σχεδιασμό θεραπείας.

3. Η χρήση του DSM-5 είναι απαραίτητη για κάθε κλινική συνέντευξη.

4. Η αξιοπιστία ενός ψυχολογικού τεστ αφορά τη σταθερότητα των αποτελεσμάτων του.

5. Η εγκυρότητα ενός τεστ αναφέρεται στο αν μετρά αυτό που υποτίθεται ότι μετρά.

6. Η κλινική αξιολόγηση συνδυάζει δεδομένα από συνέντευξη, τεστ και παρατήρηση.

7. Οι δεοντολογικές αρχές απαιτούν ο ψυχολόγος να ενημερώνει τον πελάτη για τη διάγνωση χωρίς καμία επεξήγηση.

8. Η διάγνωση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να «ταμπελοποιεί» το άτομο.

9. Η διαδικασία αξιολόγησης είναι δυναμική και συνεχής, όχι μόνο στην αρχή της θεραπείας.

10. Το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο λαμβάνει υπόψη μόνο βιολογικούς παράγοντες.

11. Ποιος είναι ο κύριος σκοπός της κλινικής αξιολόγησης;

12. Ποια από τις παρακάτω δεν αποτελεί μέθοδο αξιολόγησης;

13. Ποια δήλωση είναι πιο κοντά στο βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο;

14. Το DSM-5 χρησιμοποιείται κυρίως για:

15. Ποιο από τα παρακάτω ΔΕΝ θεωρείται δεοντολογική αρχή στην αξιολόγηση;

16. Ποιο στοιχείο δείχνει υψηλή αξιοπιστία ενός τεστ;

17. Ποιο από τα παρακάτω είναι βασικό βήμα στην κλινική διάγνωση;

18. Ποια πρόταση εκφράζει σωστά τη σχέση αξιολόγησης και θεραπείας;